ΠολιτικάΕιδήσεις

Debate των 6 στην Αθήνα με το βλέμμα στην ακροδεξιά

Οι υποψήφιοι Δήμαρχοι για την ρατσιστική βία

Η άνοδος της ακροδεξιάς απασχόλησε τους έξι υποψήφιους Δημάρχους της Αθήνας Παύλο Γερουλάνο, Νάσο Ηλιόπουλο, Κώστα Μπακογιάννη, Πέτρο Κωνσταντίνου, Νίκο Σοφιανό, Γιάννη Τσιρώνη στο πρώτο debate το οποίο συντόνισε ο Αντιδήμαρχος του Δήμου Αθηναίων για θέματα Μεταναστών, Προσφύγων και Αποκέντρωσης Λευτέρης Παπαγιαννάκης.

Στη συζήτηση, που διοργανώθηκε στο Σεράφειο Πολιτιστικό Κέντρο από το Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών και Προσφύγων του Δήμου Αθηναίων με την υποστήριξη του Europe Direct του Δήμου στο πλαίσιο της καμπάνιας «Βάλ’τους Χ – Ο Μαύρος Χάρτης της Αθήνας» (https://valtousx.gr) με αφορμή την 21η Μαρτίου Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού και των Φυλετικών Διακρίσεων, οι έξι υποψήφιοι «κατέθεσαν» τις προτάσεις τους για το ρόλο της τοπικής αυτοδιοίκησης απέναντι στη ρατσιστική βία και την ξενοφοβία καθώς και για την ένταξη των μεταναστών στις τοπικές κοινωνίες.

«Την ταυτότητα του Αθηναίου την δικαιούνται όλοι και όλες που ζουν και εργάζονται στην πόλη μας», τόνισε ο Παύλος Γερουλάνος ο οποίος αναφέρθηκε σε έναν δήμο δημοκρατικό που οφείλει να κινείται γρήγορα, να προλαμβάνει, να παρεμβαίνει και να επουλώνει. Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο: «Χρειάζονται κοινωνικές δομές στήριξης των αδυνάτων, συγκροτημένη αλληλεγγύη σε όσους το έχουν ανάγκη, πολιτικές ένταξης των μεταναστών στην κοινωνική ζωή της πόλης, φροντίδα για τους πρόσφυγες, προστασία σε ευάλωτες ομάδες που διώκονται για την θρησκεία τους, τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό, την εθνότητά τους».

Για τον Νάσο Ηλιόπουλο η δουλειά του δημάρχου δεν τελειώνει στις αρμοδιότητές του στο ζήτημα της καταπολέμησης του ρατσισμού και της ακροδεξιάς. «Πρέπει να είναι μπροστά στην πόρτα του σχολείου και να εξασφαλίζει ότι τα προσφυγόπουλα θα μπουν στο σχολείο, όπως και τα υπόλοιπα παιδιά».

Ο Πέτρος Κωνσταντίνου σημείωσε με έμφαση ότι: «Δημοκρατία και ισότητα θα έχουμε αν δούμε στο δήμο Αθηναίων δήμαρχο γυναίκα, μετανάστρια, λεσβία, μουσουλμάνα».

Αποτυχία, χαρακτήρισε ο Κώστας Μπακογιάννης, τη διαχείριση του προσφυγικού προβλήματος, «από τη Σάμο όπου 3,5 χιλιάδες πρόσφυγες μοιράζονται δύο τουαλέτες, μέχρι τα Πατήσια, όπου κάποιοι εκατοντάδες άνθρωποι κινδυνεύουν να βγουν στο δρόμο. Έχουμε ολόκληρες περιοχές που έχουν βρεθεί στην εγκατάλειψη και ο φασισμός βρίσκει πρόσφορο έδαφος». Δεν παρέλειψε να υπογραμμίσει ότι: «Το πρόβλημα δε λύνεται με επικοινωνιακή διαχείριση. Υπάρχουν συγκεκριμένα ζητήματα, για τα οποία πρέπει να μιλήσουμε ανοιχτά: πώς θα φωτίσουμε τις μαύρες τρύπες στις γειτονιές της Αθήνας, πώς θα αλλάξουμε την εικόνα της πόλης από το πεζοδρόμιο ως το άλσος».

Την αντίθεσή του στη Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας «που ευθύνεται για τα γκέτο και τις απαράδεκτες συνθήκες ζωής των προσφύγων», αλλά και για τη λειτουργία του Ελαιώνα που έχει αποκτήσει μόνιμο χαρακτήρα «και δεν γίνεται να μένουν οι άνθρωποι δύο χρόνια σε κοντέινερ», κατέθεσε ο Νίκος Σοφιανός, ο οποίος διευκρίνισε ότι «ο δήμος της Αθήνας δεν καθορίζει τη μεταναστευτική και προσφυγική πολιτική, τις συνέπειες της οποίας εισπράττει και ο μετανάστης και ο κάτοικος της Αθήνας».

Ο Γιάννης Τσιρώνης παρατήρησε ότι «οι κοινωνίες που έχουν ξένους έχουν προκόψει οικονομικά, κοινωνικά, πολιτισμικά και με την κλιματική αλλαγή θα δεχτούμε 70 εκατομμύρια πρόσφυγες στην Ευρώπη. Άρα πρέπει να μιλήσουμε για πολιτική».

Απόλυτη ταύτιση των έξι υποψηφίων υπήρξε στο θέμα για την ψήφο των μεταναστών καθώς όλοι συμφώνησαν στην ανάγκη αυτή να θεσμοθετηθεί. «Ψήφισα αυτό το νομοσχέδιο και θα το ξαναψήφιζα και κρίμα που έγινε ένα βήμα μπροστά, αλλά κάποιοι το πήγαν δύο βήματα πίσω», είπε ο Παύλος Γερουλάνος και συμπλήρωσε «θεωρώ όμως ότι η ψήφος δεν φτάνει. Είναι πολύ σημαντικό το άνοιγμα όλων των δομών και η πρότασή μας είναι να σπάσουν τα δημοτικά διαμερίσματα και να δημιουργηθούν τα συμβούλια γειτονιάς στα οποία θα συμμετέχουν όλοι».

Ο Νάσος Ηλιόπουλος επεσήμανε ότι «αυτή είναι η ταυτότητα της Αθήνας, είναι μια σύγχρονη πολυπολιτισμική μητρόπολη. Δεν είναι μόνο η ψήφος, αλλά δεν μπορούμε να μιλάμε για δημοκρατία αν δεν υπάρχει η ψήφος».

Στο γεγονός ότι «ζούμε σε μια πόλη που το 25% των κατοίκων είναι μετανάστες αλλά δεν θα ψηφίσουν», αναφέρθηκε ο Πέτρος Κωνσταντίνου που δεν παρέλειψε να πει ότι «η ίση μεταχείριση και το δικαίωμα στην ψήφο δίνει δυνατότητα να έχουν φωνή όλοι όσοι δεν έχουν. Διεκδικούμε να έχουν το δικαίωμα να ψηφίζουν σε όλες τις εκλογές».

Ο Κώστας Μπακογιάννης μίλησε για «παιδιά μετανάστες δεύτερης γενιάς που γεννήθηκαν στην Ελλάδα και μιλούσαν τέλεια ελληνικά. Για πολλά χρόνια ήταν σε ένα κενό. Είχαν γεννηθεί και μεγαλώσει στην Ελλάδα αλλά το ελληνικό κράτος δεν τους αναγνώριζε, τους θεωρούσε αόρατους. Αυτά τα παιδιά έχουν ελληνική συνείδηση, είναι φορείς ελληνικής παιδείας και πολιτισμού. Όλοι μας οφείλουμε να είμαστε περήφανοι και να τους δώσουμε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που έχει ένας Έλληνας πολίτης».


«Η ιθαγένεια να μην ταυτίζεται με το δικαίωμα ψήφου», ζήτησε ο Νίκος Σοφιανός και κατηγόρησε τους άλλους υποψήφιους ότι εκπροσωπούν κόμματα που δεν θέσπισαν την ψήφο των μεταναστών.

Ο Γιάννης Τσιρώνης τόνισε ότι «είναι παράλογο ότι οι φίλοι και συγγενείς μας στο εξωτερικό, στις χώρες όπου ζουν, ψηφίζουν χωρίς κανένα πρόβλημα, ενώ στην Ελλάδα δεν ψηφίζουν άνθρωποι που ζουν πάνω από δέκα χρόνια. Όμως, όταν ψηφίζεις σε μια χώρα αποκτάς και ευθύνες».

Για το ζήτημα της ένταξης ευρύτερα ο Παύλος Γερουλάνος είπε ότι «κομβικό είναι το θέμα της γλώσσας, η παιδεία και τα σχολεία, η πολιτική συμμετοχή και ο πολιτισμός και η ενημέρωση. Πρέπει να δημιουργηθούν συνθήκες ανάπτυξης και θέσεις εργασίας».

Ο Νάσος Ηλιόπουλος αναφέρθηκε στο πόσο σημαντικό εργαλείο είναι το Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών και τα Κέντρα Ένταξης Μεταναστών και πρότεινε την αναβάθμιση αυτών των Κέντρων, προκειμένου να ενισχυθεί η αδιαμεσολάβητη σχέση του δήμου με τις μεταναστευτικές κοινότητες ενώ για το ζήτημα της γλώσσας τόνισε ότι είναι σημαντικό «να κάνει ο δήμος ένα πρόγραμμα γλωσσομάθειας αλλά και να έχει υλικό σε άλλες γλώσσες».

Ο Πέτρος Κωνσταντίνου τόνισε ότι «η ένταξη θα στηριχτεί σε ένα μεγάλο κίνημα, το κίνημα των εργαζομένων» και συμπλήρωσε ότι «θέλουμε όλες τις υπηρεσίες για τις ευπαθείς ομάδες να τις έχει ο δήμος και το δημόσιο και να μην κάνει συνεργασίες με τις ΜΚΟ που είναι ιδιωτικές εταιρείες».


Ο Κώστας Μπακογιάννης αναφέρθηκε στο παράδειγμα του Άμστερνταμ, όπου «μοίρασαν τους πρόσφυγες και μετανάστες σε όλα τα σχολεία» ενώ συμπλήρωσε ότι «ο δήμος καλείται να δώσει μάχη για την ένταξη σε πολλά επίπεδα, να παρέχει νομικές υπηρεσίες, υπηρεσίες γλωσσομάθειας, να έχει δικό του παρατηρητήριο για να χαρτογραφεί την πραγματικότητα».


Ο Νίκος Σοφιανός τόνισε ότι οι μετανάστες πρέπει να ενταχθούν στην πόλη «ανεξάρτητα από το αν έχουν ιθαγένεια» και χαρακτήρισε το Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών «διακοσμητικό όργανο που δεν έχει αρμοδιότητα.

Την κοινωνική, αλληλέγγυα οικονομία «έβαλε» στο τραπέζι της συζήτησης ο Γιάννης Τσιρώνης λέγοντας ότι «είναι ο τρόπος για να συνυπάρξουν οι μετανάστες με τους ντόπιους».

Αναπόσπαστο κομμάτι της συζήτησης ήταν και το θέμα της ασφάλειας. Ο Παύλος Γερουλάνος παρατήρησε ότι «είναι σημαντικό η παραβατικότητα να είναι υπό έλεγχο. Η ασφάλεια είναι δικαίωμα και, μάλιστα, κυρίως, των πιο αδύναμων. Δεν πρέπει να το χαρίσουμε σε καμία περίπτωση σε κανέναν. Πρόοδος, δημιουργία, ισότητα, ασφάλεια, συμμετοχή. Πέντε προτεραιότητες, πέντε προϋποθέσεις για την αρμονική συμβίωση όλων».

Ο Νάσος Ηλιόπουλος τόνισε ότι «δεν μπορεί να είναι δημοκρατική μια πόλη που λειτουργεί με το αίσθημα του φόβου» και «ασφάλεια στην Αθήνα σημαίνει να σπάμε την εγκατάλειψη που βλέπουμε σε πολλές γειτονιές της Αθήνας. Δουλειά του δήμου είναι να μην υπάρχουν σκοτεινά σημεία».

«Αν νομιμοποιείς τη ρατσιστική βία στα αστυνομικά τμήματα, τότε θα τη δεις και στις γειτονιές», σχολίασε ο Πέτρος Κωνσταντίνου και ανέφερε ότι τα σχέδια «εκκαθάρισης των καταλήψεων αμφισβητούν το κίνημα αλληλεγγύης».


Τη δημιουργία ενός ενιαίου συντονιστικού κέντρου στην Αθήνα, πρότεινε ο Κώστας Μπακογιάννης στο οποίο θα συμμετέχει ο δήμος και όλοι οι συναρμόδιοι φορείς αλλά και τη συνεργασία της Ελληνικής Αστυνομίας με τη Δημοτική και την αναβάθμιση της τελευταίας.


Κοινή υπήρξε η καταδίκη στις πρακτικές της Χρυσής Αυγής καθώς όλοι υπεραμύνονται της θέσης ότι απέναντι στη Χρυσή Αυγή και στα θέματα της ένταξης των μεταναστών, θα συνεργάζονταν με όλους τους συνυποψήφιούς τους.

Show More

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Close