ΠολιτικάΕιδήσεις

Ανδρέας Vs Trump Feat Putin

100 χρόνια από τη γέννησή του 35 χρόνια μπροστά από την εποχή του!

Αρκετοί επιχειρούν να κλέψουν από την λάμψη του Ανδρέα Παπανδρέου με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από τη γέννησή του. Και ουκ ολίγοι χτίζουν ακόμα ταυτότητα εναντιωνόμενοι στις αντιλήψεις του και το παράδειγμά του, ιδιαίτερα ακροδεξιοί και νεοφιλελεύθεροι, καθώς οι εξ αριστεράς και κεντροαριστεράς επικριτές του εμφανίζονται πια με περισσή αβρότητα (ή έστω προσοχή), τουλάχιστον σε σχέση με όσα του επιφύλαξαν εν ζωή και δη τα τελευταία χρόνια του ταραχώδους βίου του .

Παραδόξως, 23 χρόνια μετά το θάνατό του, ο τρεις φορές εκλεγμένος πρωθυπουργός και αγωνιστής κατά της χούντας του Μεταξά και αργότερα κατά της χούντας των Συνταγματαρχών, για την Ιστορία μοιάζει ακόμα αρκετά νέος για να κριθεί. Το βέβαιο είναι ότι σε αρκετές πτυχές του λόγου και της δράσης του παραμένει απολύτως επίκαιρος.

Κι αν έχει κάτι αξία, πέραν της αυτοπροβολής της σχέσης που καθένας και καθεμιά είχε μαζί του ή ορισμένων εντυπωσιακών στιγμιοτύπων του ομολογουμένως πληθωρικού χαρακτήρα του, είναι ακριβώς θέσεις και έργα που εξακολουθούν να μένουν ή να επανέρχονται στο προσκήνιο. Θέτοντας εκ νέου ερωτήματα για το εσωτερικό και παγκόσμιο μέλλον και, φυσικά, για τις παρούσες, αντίστοιχα, ελληνικές και διεθνείς ηγεσίες προ των σύγχρονων αμείλικτων ευθυνών τους.

Ξεχωριστή περίπτωση αποτελεί η σημερινή σύγκρουσή του με τον… Ντόναλντ Τραμπ!

Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο με αυτόν – και με τον Πούτιν που «σηκώνει το γάντι» – τον φέρνει αντιμέτωπο σήμερα η ιστορία στο ζήτημα της κατάργησης της Συμφωνίας INF ΗΠΑ-Σοβιετικής Ένωσης για απόσυρση των πυραύλων με δυνατότητα χρήσης πυρηνικών κεφαλών ενδιάμεσου βεληνεκούς που σήμανε το τέλος του «ψυχρού πολέμου». Και της οποίας η συνυπογραφή Ρέηγκαν-Γκορμπατσώφ στα 1987 έκανε την Ευρώπη να αισθάνεται πιο ασφαλής και αποδεσμευμένη από την απειλή πυρηνικού πολέμου στον χώρο της. Κάτι που κατά ομολογία των ίδιων των πρωταγωνιστών οφειλόταν στην Κίνηση των 6 (1) αδεσμεύτων χωρών – η οποία ιδρύθηκε το 1984 και διεκδικούσε την ύφεση και τον πυρηνικό αφοπλισμό με στόχο την παγκόσμια ασφάλεια και την ειρηνική συνύπαρξη – και προσωπικά στον Ανδρέα Παπανδρέου που είχε πρωταγωνιστήσει στη συννενόηση για τη δημιουργία της και για τη δυναμική διεθνή παρέμβασή της. Ένα διεθνές μέτωπο χωρών που αναμφισβήτητα προσέφερε τα μέγιστα στην αποτροπή παγκόσμιου βεληνεκούς δυνητικών καταστροφών και που σύμφωνα με τους ηγέτες της εποχής δεν θα είχε συγκροτηθεί χωρίς την εμφατική συμβολή του τότε Έλληνα Πρωθυπουργού.

Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα βράβευσης του Ανδρέα Παπανδρέου εκ μέρους διπλωματικού εκπροσώπου της ΕΣΣΔ και του τότε Γενικού Γραμματέα του ΚΚΣΕ Μιχαήλ Γκορμπατσώφ για τη σπουδαία συνεισφορά του Α.Γ. Παπανδρέου στην συνυπογραφή της Συνθήκης Αμοιβαίου Αφοπλισμού INF (2) που σήμερα ΗΠΑ και Ρωσία, Τραμπ και Πούτιν, αντίστοιχα, δηλώνουν ότι άμεσα θα τερματίσουν, λόγω της έλλειψης μεταξύ τους εμπιστοσύνης, γεμίζοντας εκ νέου και με ακόμα μεγαλύτερη ανασφάλεια την υφήλιο.

1)Η Κίνηση των 6 συγκροτήθηκε ως αντιστάθμισμα κατά της πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ένωσης που είχαν εμπλακεί σε μια διελκυνστίδα ανταγωνισμού μέσω του “προγράμματος του πολέμου των άστρων” και άλλων διαφορών τους, οι οποίες είχαν καταστήσει επισφαλή τη διεθνή σταθερότητα. Στην πρωτοβουλία μετείχαν οι πρωθυπουργοί της ΕλλάδαςΑνδρέας Παπανδρέου, της Σουηδίας Ούλοφ Πάλμε, της Ινδίας Ίντιρα Γκάντι και οι πρόεδροι του Μεξικού Μιγκέλ ντε λα Μαντρίντ, της Αργεντινής Ραούλ Αλφονσίν και της ΤανζανίαςΤζούλιους Νιερέρε. Η πρωτοβουλία αναγγέλθηκε επίσημα στις 22 Μαΐου του 1984, αλλά πολύ σύντομα δέχθηκε δυο σοβαρά πλήγματα με την απώλεια αφενός της Ίντιρα Γκάντι που δολοφονήθηκε τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς (αντικαταστάθηκε προσωρινά από το γιο της Ρατζίβ Γκάντι), αφετέρου του Πάλμε που δολοφονήθηκε το Φεβρουάριο του 1986.

2)Σύμφωνα με την Deutsche Welle, η Συνθήκη Intermediate-Range Nuclear Forces Treaty (INF) προέκυψε στα μέσα της δεκαετίας του 1970 όταν η Σοβιετική Ένωση ξεκίνησε την εγκατάσταση πυραύλων μέσου βεληνεκούς, τύπου SS-20, οι οποίοι μπορούσαν να εξοπλιστούν και με πυρηνικές κεφαλές. Το 1983 οι ΗΠΑ απάντησαν σε αυτό, κατόπιν συνεννόησης με το ΝΑΤΟ, τοποθετώντας πυραύλους Pershing-2 και πυραύλους μέσου βεληνεκούς στο Βέλγιο, τη Μ. Βρετανία, την Ιταλία και τη Γερμανία. Προκλήθηκαν παγκόσμιες αντιδράσεις. Το 1987 οι ηγέτες Σοβιετικής Ένωσης και ΗΠΑ, Γκορμπατσόφ και Ρίγκαν, υπέγραψαν τη συνθήκη INF.

Τι προβλέπει η συνθήκη INF;

Η συνθήκη προέβλεπε την καταστροφή χερσαίων βαλλιστικών πυραύλων βεληνεκούς 500 με 5.500 χιλιομέτρων εντός τριών χρόνων. Η συνθήκη δεν αφορά εναέρια και υποβρύχια μαχητικά συστήματα βεληνεκούς μικρότερου των 500 χιλιομέτρων. Η καταστροφή των πυραύλων και των υποδομών γινόταν υπό την παρακολούθηση εμπειρογνωμόνων και των δυο πλευρών.

Γιατί οι βαλλιστικοί πύραυλοι μέσου βεληνεκούς θεωρούνται τόσο επικίνδυνοι;

Σε σύγκριση με τους μεγαλύτερους διηπειρωτικούς πυραύλους οι πύραυλοι μέσου βεληνεκούς είναι πιο γρήγοροι και δεν δίνουν σχεδόν καμία ευκαιρία στον αμυνόμενο να αντιδράσει. Εκτός αυτού οι πύραυλοι μέσου βεληνεκούς έχουν κινητή βάση εκτόξευσης, τοποθετούνται δηλαδή πάνω σε φορτηγά. Όταν ο αμυνόμενος δεν γνωρίζει που βρίσκεται η βάση εκτόξευσης η άμυνα γίνεται ακόμη πιο δύσκολη έως αδύνατη. Έτσι μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα μεγάλα τμήματα της Ευρώπης θα μπορούσαν να μεταβληθούν σε μια πυρηνική έρημο. Γι” αυτό και η γερμανίδα υπουργός Άμυνας χαρακτηρίζει τη συνθήκη INF «καθοριστική για την ευρωπαϊκή ασφάλεια».

Γιατί αποχωρούν οι ΗΠΑ από τη συνθήκη;

Εδώ και μερικά χρόνια οι Ρώσοι διαθέτουν πάνω από 16 νέους πυραύλους τύπου SSC-8. Οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ εκτιμούν ότι οι εν λόγω πύραυλοι παραβιάζουν τη συνθήκη INF διότι το βεληνεκές τους ξεπερνάει τα 500 χιλιόμετρα. Η ρωσική πλευρά ισχυρίζεται ότι οι πύραυλοι είναι βεληνεκούς 480 χιλιομέτρων και επομένως πληρούν τις προδιαγραφές. Ωστόσο οι υπολογισμοί του Ινστιτούτου Ερευνών για την Ειρήνη SIPRI κάνουν λόγο για βεληνεκές στα 2.500 χιλιόμετρα. Αποδείξεις δεν υπάρχουν για καμία από αυτές τις εκτιμήσεις.

Τι σημαίνει η αποχώρηση των ΗΠΑ;

Τα σενάρια είναι περισσότερα του ενός:
– Μια νέα συνθήκη μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ. Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει να ξεκαθαριστεί ποιες είναι πράγματι οι δυνατότητες των νέων ρωσικών πυραύλων.
– Μια νέα παγκόσμια συνθήκη στην οποία θα συμμετέχουν και χώρες όπως η Κίνα και η Β. Κορέα. Αυτό το σενάριο δεν είναι πολύ πιθανό διότι στο μεταξύ οι αστιατικές χώρες διαθέτουν σημαντικά οπλοστάσια βαλλιστικών πυραύλων μέσου βεληνεκούς.
– Καμία συνθήκη. Αυτό θα ήταν το χειρότερο σενάριο γιατί οι Αμερικανοί θα μπορούσαν να επιστρέψουν στα παιχνίδια εξοπλισμού της δεκαετίας του ’80 και να εγκαταστήσουν πυραύλους μέσου βεληνεκούς στην Ευρώπη.
Ωστόσο αξίζει να σημειωθεί η συνθήκη INF προβλέπει προθεσμία καταγγελίας 6 μηνών, ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα για ενδεχόμενες διαπραγματεύσεις.

Ανάλυση ¨V¨

Show More

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Close